Ugla og Fóa eru fyrstu hundarnir sem ég kynntist að einhverju ráði. Fyrir mér höfðu hundar verið hávaðasamir, loðnir ferfætlingar sem gátu gert ákveðið gagn úti í sveit en áttu ekkert erindi inn í borg. Að tveir púðluhundar yrðu félagar mínir og vinir – nei, því hefði ég aldrei trúað. Ég er maðurinn sem fór í hundana. (Heimild: Bókatíðindi)