BORGARBÓKASAFNIÐ
Alexander Sigurðarson, sérfræðingur á Borgarbókasafninu Grófinni, forðast ástarsögur eins og heitan eldinn en er annars alæta á bókmenntir. Í sumarfríinu ætlar að hann að leggjast yfir söguna Alexis Sorbas, um samnefnda söguhetju sem Alexander segist finna ákveðinn samhljóm með, því sá sé bæði lífsglaður kappi og ævintýragjarn.
Þessi bók Kazantzakis er nú ein þekktasta skáldsaga 20. aldar. Hvað vakti áhuga þinn á henni?
„Söguþráðurinn. Hann er einfaldlega svo heillandi,“ svarar Alexander. „Auk þess sá ég að höfundurinn Niko Kazantzakis var undir áhrifum frá heimspeki Nietzsches þegar hann skrifaði bókina og þar sem ég er sjálfur mjög áhugasamur um kenningar Nietzsches var ekki aftur snúið.“
Alexander ræskir sig og viðurkennir að hann sé reyndar aðeins búinn að taka smá forskot á sæluna.
Hvað segirðu, ertu byrjaður á bókinni?! Jæja, hvernig líst þér á?
„Hún er ótrúlega skemmtileg, fyndin, ævintýraleg, heimspekileg og grátbrosleg, allt í senn. Algjört dúndur,“ lýsir Alexander upprifinn og þakkar það ekki síst góðri persónusköpun. Söguhetjan Alexis Sorbas sé sannkallað Ofurmenni að hætti Nietzsches; hann lifir lífinu til fulls og virkilega njóti þess, sama hvað á bjátar.
„Svo virðist þetta ætla að verða fullkomin sumarlesning, því það er hreinlega eitthvað „sumarlegt“ við þessa lífsgleði Sorbas, ef svo má að orði komast. Fyrir utan það hvað sögusviðið, gríska eyjan Krít, er tilvalinn sumarfrís-áfangastaður.“
Ertu sjálfur svolítið ævintýragjarn?
„Ég er nú kannski enginn Sorbas en ég vil meina að ég sé býsna ævintýragjarn, já! Er almennt bara mjög opinn fyrir því að prófa nýja hluti og reyna fyrir mér á nýjum vettvangi, hvort sem það tengist hvort sem það tengist ferðalögum, vinnu, áhugamálum eða öðru.“
Aðspurður hvort hann hafi lesið fleiri verk eftir Nikos Kazantzakis, hristir Alexander höfuðið og bætir við að það sé eiginlega galið miðað við hversu vel honum lítist á Alexis Sorbas.
En í hvernig bækur leitarðu helst?
„Ég er nú alveg til í að gefa alls konar bókum séns og tek oft tímabil þar sem ég ligg í ákveðnum tegundum bóka og klára mig alveg þar. Núna eru það einmitt svona heimspeki- og lífsspekilegar skáldsögur í ætt við Alexis Sorbas sem ég les hvað mest.“
Við nánari umhugsun segist Alexander sjálfsagt leita mest í sígild bókmenntaverk. „En ég er að reyna að koma mér meir og meir inn í nútímabókmenntir,“ flýtir hann sér að taka fram. „Sérstaklega þær sem koma út í jólabókaflóðinu. Ég lenti nefnilega í því hérna á safninu að vera beðinn um að mæla með einhverri góðri bók sem kom út fyrir síðustu jól og gat það ekki. Það var ansi vandræðalegt,“ segir hann og kímir.
Forðastu tilteknar tegundir bókmennta?
„Ekki meðvitað, ja, nema helst ástarsögur, þær forðast ég eins og heitan eldinn.“
Hefur einhver bók komið þér skemmtilega á óvart?
Alexander hugsar sig um andartak. „Being There eftir Jerzy Kosiński,“ segir hann svo. „Þetta er svona satírisk nóvella, mjög áhugaverð og uppfull af skemmtilegum hugmyndum og þemum.“
Geturðu mælt með einhverjum áhugaverðum bókum í lokin?
„Ef fólk er í leit að verkum í ætt við Alexis Sorbas þá mæli ég hiklaust með bókunum Alkemistinn og Siddhartha,“ svarar hann. Það fari reyndar ekki jafn mikið fyrir lífsgleðinni sem einkennir söguna um Sorbas, bætir hann við, en engu að síður séu þetta verk sem velti upp jafn áhugaverðum spurningum.
„Síðan í ljósi umræðunnar sem spratt upp í fyrra um Halldór Laxness og hvers vegna framhaldsskólar eru hættir að kenna verk hans, þá ákvað ég loksins að láta verða af því að lesa bók eftir hann og valdi Sjálfstætt fólk.“
Skemmst frá því að segja sé bókin stórkostleg. „Ég hafði einhvern veginn gert mér í hugarlund að verk Laxness væru þunglamaleg og leiðinleg, en það er algjör fásinna. Sjálfstætt fólk er þvílíkt skemmtileg og mikill húmor í henni. Í raun er þetta bók sem allir ættu að lesa. Þannig að ég mæli heilshugar með henni!“
Hér fyrir neðan má finna lista yfir þær bækur sem Alexander mælir með og til eru hjá Borgarbókasafni.
Hér má finna frekari upplýsingar um bókakost Borgarbókasafnsins.
Nú þegar margir borgarbúar eru á leið í sumarfrí eða í það minnsta farnir að huga að sumarfríi, er upplagt að kíkja við á Borgarbókasafninu og byrgja sig upp af bókum, plötum, spilum eða öðru skemmtilegu til að skella með í ferðatöskuna eða njóta heima við í rólegheitum. En hvað er sniðugt að taka með úr öllum þeim gersemum sem safnið geymir? Í greinaröðinni Ég fer í fríið leitum við ráða hjá starfsfólki safnsins og biðjum það að mæla með einhverju góðu úr safnkostinum til að taka með í fríið.